ตะลึง สถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ อ.ฝาง เงินฝากเงินออมกว่า 44 ล้านบาท ล่องหน มากถึง 829 บัญชี ได้รับความเดือนร้อน เบิกเงินใช้ไม่ได้ ไปขอเบิกเงินออมตัวเอง ตัวประธาน กำนันอุดรฯ บอก “ไม่มีเงิน ให้รอไปก่อน” เดินหน้าแจ้งความเป็นคดี “ยักยอกทรัพย์” แล้ว พร้อมยื่นหนังสือนายอำเภอฝางให้ตั้งกรรมการสอบวินัยร้างแรงกำนัน หากผิดจริงให้ปลดออกจากตำแหน่ง
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 ที่ผ่านมา ที่หอประชุมที่ว่าการอำเภอฝาง จ.เชียงใหม่ ราษฎรหมู่ที่ 7 บ้านแม่ใจใต้ ต.เวียง อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ กว่า 100 คน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่มีบัญชีเงินฝากกับสถานบันการเงินบ้านแม่ใจใต้ เข้าพบนายอำเภอฝาง เพื่อยื่นหนังสือร้องเรียนขอให้พิจารณาดำเนินการทางวินัยและสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่กำนันตำบลเวียงฝาง
ในหนังสือระบุว่า นายทวี สุรินต๊ะ พร้อมด้วยประชาชนตำบลเวียงซึ่งเป็นสมาชิกและผู้ฝากเงินกับสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ หมู่ที่ 7 ต.เวียง อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ ได้รับความเดือนร้อนและเสียหายอย่างร้ายแรงจากสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ โดยมีจำนวนบัญชีได้รับความเสียหายทั้งสิ้น 829 บัญชี รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 44,915,973.73 บาท และหนังสือยังระบุอีกว่า นายอุดร ปันชุม ตำแหน่ง ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 7 บ้านแม่ใจใต้ ซึ่งต่อมาได้รับเลือกเป็นกำนันตำบลเวียง ซึ่งเป็นบุคคลสาธารณะเป็นที่เคารพนับถือและราษฎรมีความไว้วางใจ ได้ยกฐานะกลุ่มออมทรัพย์ของหมู่บ้านขึ้นเป็นสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2551 โดย นายอุดรฯ เป็นผู้ร่างกฎระเบียบเกี่ยวกับ การออม การฝากเงิน รวมถึงการปล่อยกู้ พร้อมทั้งแต่งตั้งตัวเองเป็น “ประธานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ โดยมีคณะกรรมการรวมทั้งสิ้น 15 คน
จากความไว้วางใจ ความเชื่อมั่นในตัว “กำนัน” ประชาชนในพื้นที่ รวมถึง เด็ก นักเรียน เยาวชน องค์กรต่างๆ วัด และพระภิกษุสงฆ์ ได้นำเงินมาออม มาฝากไว้กับสถาบันการเงินชุมชนกระทั่งยอดเงินที่สถาบันการเงินชุมชนฯ สรุปยอดไว้ล่าสุดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2568 ซึ่งมียอดเงินออม เงินฝากประเภทต่างๆ รวมทั้งสิ้น 44,915,973.73 บาท โดยมียอดเงินกู้รวมทั้งสิ้น 1,884,634.00 บาท ยอดเงินฝากเงินออมเป็นจำนวนมากหนังสือระบุว่าล้วนมาจากความเชื่อถือ ศรัทธาต่อตัว นายอุดรฯ ว่าจะดำเนินการขับเคลื่อนสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ เป็นไปด้วยความโปร่งใส สุจริต มีการบริหารอย่างมืออาชีพ มั่นใจว่าได้มีการวางระบบการตรวจสอบทางบัญชีอย่างรัดกุม
หนังสือระบุยังระบุอีกว่า ช่วงปี 2568 สถาบันการเงินชุมชนฯ เริ่มมีปัญหา ไม่สามารถให้สมาชิกถอนเงินฝากได้ตามปรกติ เมื่อสมาชิกขอถอนเงิน นายอุดรฯ มักจะผัดผ่อนและนัดหมายให้มารับเงินเป็นช่วงๆ กระทั่งปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยอ้างว่า “ไม่มีเงิน ให้รอไปก่อน” และเมื่อสมาชิกที่นำเงินมาฝากได้ร่วมกันตรวจสอบพบว่า ยอดเงินฝากเงินออมตามที่สถาบันการเงินชุมชนฯ สรุปเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2568 ไม่ได้มีการจัดเก็บหรือนำฝากธนาคารหรือสถาบันการเงินทั้งของรัฐและเอกชนใดทั้งสิ้น ทราบว่า นายอุดรฯ เป็นผู้เก็บรักษาไว้แต่เพียงผู้เดียว
สำหรับการดำเนินการตามกฎหมาย ตัวแทนสมาชิกสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ได้เข้าแจ้งความร้องทุกข์กับพนักงานสอบสวน สภ.ฝาง เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2569 โดยกล่าวหาว่า “ร่วมกันยักยอกทรัพย์” และพนักงานสอบสวนได้ดำเนินการรวบรวมพยานหลักฐานและเรียก นายอุดร ปันชุม ผู้ต้องหา มารับทราบข้อกล่าวหาในความผิดฐาน ยักยอกทรัพย์ แล้วเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2569
ส่วนข้อเรียกร้องไปยังนายอำเภอฝาง มีด้วยกัน 3 ประเด็น โดยหนังสือระบุว่า 1. ขอให้นายอำเภอฝางตั้งคณะกรรมการสอบสวนวินัยร้ายแรงกับนายอุดรฯ ในตำแหน่ง กำนันตำบลเวียง และดำเนินคดีทางวินัยจนถึงที่สุด 2. พิจารณามีคำสั่งให้นายอุดรฯ หยุดปฏิบัติหน้าที่หรือพักราชการโดยทันที และ 3. หากผลการสอบวินัยพบเป็นความผิดวินัยร้ายแรง ให้มีคำสั่งหรือรายงานผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ ปลดนายอุดรฯ ออกจากตำแหน่งกำนันตำบลเวียง
ด้าน นายทวี สุรินต๊ะ ผู้เสียหายและตัวแทนสมาชิกสถาบันการเงินชุมชนบ้านแม่ใจใต้ ซึ่งครอบครัวมีเงินออมกับสถาบันการเงินชุมชน 5 แสนกว่าบาท กล่าวว่า กลุ่มออมทรัพย์บ้านแม่ใจใต้เริ่มต้นราวปี 2549 มีการประกาศเสียงตามสายทุกวันให้ชาวบ้านเอาเงินมาออกมาฝาก ด้วยความที่เป็นผู้ใหญ่บ้านต่อมาได้เป็นกำนัน ชาวบ้านมีความเชื่อมั่น ก็พากันนำเงินไปฝากไปออม ก็มีการฝากการออกมาอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา กระทั่งปี 2568 เริ่มมีปัญหาจากการที่ขอถอนเงินฝากของตัวเองไม่ได้ ก่อนหน้าจะเกิดปัญหาก็มีการฝากถอนได้เป็นปกติ หากแต่ส่วนใหญ่จะเป็นการฝากออมมากกว่า
“ก่อนหน้านั้นก่อนที่จะเกิดปัญหาก็มีการประชุมกันทุกปี แต่ไม่มีการแจกเอกสารชี้แจงใดๆ มีเพียงกระดานติดกระดาษมาเขียนชี้แจงให้สมาชิกประชาชนที่เข้าประชุมได้ทราบ ประชุมก็มีการแจกเป็นสิ่งของต่างๆ ให้กับสมาชิก แต่ด้วยความเชื่อใจ ไว้ใจ เพราะเป็นถึงผู้ใหญ่บ้านแหนบทองคำ และยังมาเป็นกำนันอีก ก็มีการนำเงินมาฝากมาออมกันเป็นจำนวนมาก ก่อนหน้าที่ไม่มีปัญหา ที่สุดก็มาเกิดปัญหาเมื่อปี 2568 นี้เอง” นายทวีฯ กล่าว.